ΚΕΔΕ: «117 ρε Μήτσο!» – Όταν οι ψήφοι έκαναν βόλτα και η αριθμητική σήκωσε τα χέρια ψηλά!
Στο συνέδριο της ΚΕΔΕ στην Καλαμάτα, οι δήμαρχοι κατάφεραν το ακατόρθωτο: να μετατρέψουν μια απλή καταμέτρηση ψήφων σε υπερπαραγωγή με φωνές, διαφωνίες και περισσότερη αγωνία από τελικό ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος!
Όσοι πίστευαν ότι η μεγαλύτερη δυσκολία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι οι λακκούβες, τα σκουπίδια και οι άδειοι δημοτικοί προϋπολογισμοί, μάλλον δεν είχαν παρακολουθήσει ψηφοφορία της ΚΕΔΕ.
Στο ετήσιο συνέδριο της Ένωσης, που ολοκληρώθηκε το Σάββατο 7 Νοεμβρίου στην Καλαμάτα, η πολιτική αντιπαράθεση απέκτησε έναν εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα: η αριθμητική έγινε το νέο μεγάλο πρόβλημα της Αυτοδιοίκησης!
«117 ρε Μήτσο!» – «111 γράφει εδώ!»
Το αποκορύφωμα ήρθε όταν, κατά την καταμέτρηση των ψήφων, ακούστηκε η περίφημη φράση:
«117 ρε Μήτσο!»
Τελικά, το επίσημο αποτέλεσμα για την πρόταση της παράταξης του Χάρη Δούκα ήταν 111 ψήφοι.
Έξι ψήφοι διαφορά!
Πού πήγαν; Ποιος τις είδε; Μήπως βγήκαν για καφέ; Μήπως πήγαν να ανανεώσουν την κάρτα στάθμευσης; Ή μήπως έψαχναν ακόμη τον δημοτικό υπάλληλο που θα τις καταμετρούσε;
Αυτά είναι τα μεγάλα ερωτήματα που θα μπορούσαν να απασχολήσουν μια έκτακτη συνεδρίαση της... μαθηματικής υπηρεσίας των δήμων!
Δημοτική παιδική χαρά με 338 συνέδρους!
Ο Χάρης Δούκας αμφισβήτησε τη διαδικασία, ο Δημήτρης Καφαντάρης αντέδρασε έντονα και η αίθουσα θύμιζε περισσότερο γενική συνέλευση πολυκατοικίας όπου συζητείται ποιος θα πληρώσει το ασανσέρ.
Και κάπου ανάμεσα στις φωνές, τις διαφωνίες και τα σηκωμένα χέρια, η καταμέτρηση έμοιαζε να αποκτά δική της προσωπικότητα.
Οι παρευρισκόμενοι δεν ήξεραν αν έπρεπε να ψηφίσουν, να μετρήσουν, να ξαναμετρήσουν ή απλώς να καθίσουν για να διευκολύνουν την κατάσταση.
Με τόση ένταση, πάντως, οι δήμοι θα μπορούσαν να ζητήσουν ειδική χρηματοδότηση για την κατασκευή νέας παιδικής χαράς: αυτή τη φορά αποκλειστικά για συνέδρους!
Ψηφιακό κράτος; Όχι, ευχαριστούμε! Έχουμε χέρια!
Την ώρα που η Ελλάδα μιλά για ψηφιακή διακυβέρνηση, τεχνητή νοημοσύνη και ηλεκτρονικές υπηρεσίες, η Τοπική Αυτοδιοίκηση απέδειξε ότι παραμένει πιστή στις παραδοσιακές αξίες.
Γιατί να χρησιμοποιήσεις ηλεκτρονική ψηφοφορία όταν μπορείς να σηκώσεις το χέρι;
Και γιατί να μετρήσεις μία φορά, όταν μπορείς να μετρήσεις δύο, τρεις ή όσες χρειαστεί μέχρι να αποκτήσει η διαδικασία τηλεοπτικό ενδιαφέρον;
Άλλωστε, η τεχνολογία μπορεί να κάνει λάθη. Το ανθρώπινο μάτι πάλι... έχει και καλύτερη θέα!
Το τελικό σκορ: Κυρίζογλου 213 – Δούκας 111 – Πελετίδης 14
Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της ΚΕΔΕ, το αποτέλεσμα ήταν ξεκάθαρο: 213 ψήφοι για το ψήφισμα της παράταξης του Λάζαρου Κυρίζογλου, 111 για εκείνο του Χάρη Δούκα και 14 για την πρόταση της Λαϊκής Συσπείρωσης.
Σύνολο 338.
Τουλάχιστον στο τελικό άθροισμα συμφωνούν τα μαθηματικά.
Γιατί αν διαφωνούσε και αυτό, θα χρειαζόταν να κληθεί επειγόντως ο υπουργός Παιδείας!
Και οι δημότες; Περιμένουν ακόμη...
Το πιο ωραίο της υπόθεσης είναι ότι το συνέδριο είχε ως βασικό αντικείμενο τα πραγματικά προβλήματα των δήμων: τη χρηματοδότηση, τις υποδομές, την υποστελέχωση και τις υπηρεσίες προς τους πολίτες.
Όμως, αντί να συζητάμε για το πώς θα λειτουργούν καλύτερα οι δήμοι, συζητάμε για το πώς μετριούνται καλύτερα οι δήμαρχοι.
Και ο δημότης, που περιμένει να κλείσει η λακκούβα έξω από το σπίτι του, αναρωτιέται:
«Αφού δυσκολεύονται να μετρήσουν τα σηκωμένα χέρια, πώς θα μετρήσουν τις λακκούβες στους δρόμους;»
Και κάπως έτσι, το συνέδριο της ΚΕΔΕ ολοκληρώθηκε, αφήνοντάς μας ένα χρήσιμο συμπέρασμα:
Στην ελληνική Τοπική Αυτοδιοίκηση μπορεί να μη φτάνουν τα χρήματα, αλλά από φωνές, εντάσεις και σηκωμένα χέρια έχουμε περίσσευμα!



