Καράιτσιτς: «Χωρίς Final Four ο Ολυμπιακός θα έπαιρνε την Euroleague πέντε σερί χρόνια» – Τι είπε για Ομπράντοβιτς!

Ο πρώην προπονητής του Άρη και βοηθός του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στο παρελθόν, Μπόγκνταν Καράιτσιτς σε συνέντευξη που έδωσε στους «Euroinsiders» μίλησε μίλησε μεταξύ άλλων για τη θητεία του στην Παρτίζαν αλλά και για την απόδοση του Ολυμπιακού τα τελευταία χρόνια.

Αναλυτικά μέρος όσων είπε ο πρώην προπονητής του Άρη:

Για τον Ολυμπιακό: «Το Final Four το κάνει πιο ενδιαφέρον αλλά πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Αν δεν υπήρχε το Final Four, ο Ολυμπιακός θα ήταν ίσως πρωταθλητής Ευρώπης τέσσερις συνεχόμενες φορές. Ακόμα κι αν δεν είμαι μεγάλος φαν του Ολυμπιακού, αλλά με όλον τον σεβασμό είχε την πιο σταθερή πορεία στο μπάσκετ τα τελευταία 4-5 χρόνια. Σημαίνει ότι ο προπονητής και η ομάδα ξέρουν τι κάνουν. Πρέπει να μοιάσουν και οι άλλοι σε αυτό όχι να το αντιγράψουν. Να το αναλύσουν και να δει τι μπορεί να κάνει ο κάθε οργανισμός στο σύστημά του γιατί είναι πιο βιώσιμο. Οπότε θα κρίνεις τον Βεζένκοβ και τον Μπαρτζώκα από ένα παιχνίδι στο Final Four; Αλλά αυτό το παιχνίδι είναι σαν καζίνο, αυτό το ένα παιχνίδι είναι σαν να διαλέγεις κόκκινο ή μαύρο».

Για τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς: «Θα ξεχώριζα το απίστευτο ένστικτό του κατά τη διάρκεια του αγώνα, αλλά και το γεγονός ότι δεν αντέχει καθόλου την ήττα. Απλώς δεν μπορεί να χωνέψει την ήττα. Όταν μοιράζεσαι τα αποδυτήρια μαζί του, δεν θέλεις ούτε εσύ να χάσεις και κάνεις τα πάντα για να φτάσεις στη νίκη. Όταν βρίσκεσαι κοντά του, το μόνο που επιζητάς είναι οι νίκες. Σκέφτεται εντελώς έξω από τα καθιερωμένα πλαίσια».

Για την θητεία του ως βοηθός του Ομπράντοβιτς στην Παρτίζαν: «Υπάρχει ένας πολύ σημαντικός παράγοντας που τον καθιστά τόσο ξεχωριστό, και αυτός ανάγεται στα πρώτα βήματα της καριέρας του στην Παρτιζάν. Είχε τεράστια στήριξη από τη δομή του συλλόγου και την ελευθερία να πειραματίζεται. Εκεί βρισκόταν ο Ντράγκαν Κιτσάνοβιτς, μια προσωπικότητα που ο ίδιος ο Ζέλικο έχει τονίσει επανειλημμένα ότι έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην προπονητική του ωρίμανση, επιτρέποντάς του να σκέφτεται πιο διευρυμένα από οποιονδήποτε άλλον. Αντιθέτως, όταν οι περισσότεροι από εμάς τους προπονητές προσπαθούμε να ξεφύγουμε από τα συνηθισμένα, ερχόμαστε αμέσως αντιμέτωποι με την κατακραυγή. Οι περισσότεροι προπονητές παλεύουν απεγνωσμένα απλώς για να διατηρήσουν τη θέση τους και να μην έρθουν σε ρήξη με τους ανθρώπους που λαμβάνουν τις αποφάσεις στον σύλλογο, ενώ εκείνον δεν τον απασχολούσαν καθόλου αυτά τα ζητήματα».