Εθνική Ελλάδος: Ο Κουρμπέλης και η “γαλανόλευκη” ισορροπία του Βελιγραδίου

Είναι το 4ο λεπτό της αναμέτρησης στο “Μαρακανά” όταν ο Σεργκέι Μιλίνκοβιτς-Σάβιτς βγάζει μια μαγική μπαλιά με το εξωτερικό φάλτσο στην πλάτη της ελληνικής άμυνας. Ο Κουρμπέλης χάνει τον Τάντιτς, ο Τσιμίκας χάνει τον Ζίβκοβιτς και το σερβικό 1-0 έρχεται σαν “μαχαιριά” στις φιλοδοξίες για ένα θετικό αποτέλεσμα απένατι στην παρέα του Λούκα Γιόβιτς.

Σίγουρα πολλοί σκέφτηκαν, ότι πλέον η “γαλανόλευκη” έχει να ανέβει πλέον ένα ποδοσφαιρικό βουνό. Όχι τόσο λόγω κάποιας διαφοράς ποιότητας ανάμεσα στις δύο ομάδες, αλλά κυρίως λόγω της ψυχολογίας και των αρνητικών συναισθημάτων που θα διέτρεχαν τους διεθνείς. Μεταξύ αυτών προβληματίστηκα κι εγώ.

Συν την κουβέντα που γίνεται τον τελευταίο καιρό για το έλλειμμα στα χαφ του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος και το συννεφιασμένο και βροχερό σκηνικό του Βελιγραδίου είχε γίνει ένα και το αυτό με τις σκέψεις μας. Σκέψεις που κράτησαν περίπου 50 δευτερόλεπτα. Τόσο χρειάστηκαν τα παιδιά του Γιοβάνοβιτς για να βγάλουν αντίδραση. Όσο και το δοκάρι του Καρέτσα. Μήπως ήταν “πυροτέχνημα” που έπιασε τους παίκτες του Παούνοβιτς εξ απήνης εξαιτίας της μέθης από τη χαρά του γκολ; ΌΧΙ!

Η Ελλάδα έβγαλε αντίδραση τέτοια σα να μην είχε δεχθεί γκολ. Σαν τίποτα να μην είχε “πληγώσει” ηθικό και πλάνο. Ίσα ίσα που η διάθεση μεγάλωσε, το ίδιο και η αποφασιστηκότητα. Κυνήγι κάθε μπάλας, πρώτοι σε όλες τις μονομαχίες, και σε κάθε επίθεση προϋπόθεση ευκαιρίας. Μια κάποια νευρικότητα στην τελική προσπάθεια ήταν εύκολα διακριτή. Παίκτες του επυπόεδου του Τζόλη, του Παυλίδη, του Καρέτσα και του Κωστούλα έχουν βάλει και πιο δύσκολα. Μέχρι και ο Γιοβάνοβιτς προβληματίστηκε από τη σωρεία τελικών προσπαθειών χωρίς γκολ.

Αυτοί που δεν προβληματίστηκαν ήταν οι παίκτες. Οι παίκτες που αποτελούν το πιο ακριβό ρόστερ της ιστορίας της ομάδας, 18 εκ των οποίων παίζουν στο εξωτερικό και η πλειοψηφία των υπολοίπων στους τέσσερις μεγάλους του ελληνικού πρωταθλήματος. Όλοι εκτός του αρχηγού. Του Δημήτρη Κουρμπέλη. Του ποδοσφαιριστή που ίσως έχει δεχθεί την μεγαλύτερη κριτική στην Εθνική Ελλάδος.

Οι αποδείξεις του Δημήτρη Κουρμπέλη με στατιστικά καριέρας

Και είναι εκείνος που είχε συμμετοχή στην φάση του 1-0 της Σερβίας. Ο άσος του Αστέρα Τρίπολης όμως ήταν αυτός που βγήκε μπροστά για να βρει η Ελλάδα την ηρεμία της. Την ηρεμία που χρειαζόταν για να ανατραπεί η κατάσταση. Χάρη στην προσωπικότητά του και την εμπειρία του, παρέα με τον Ζαφείρη που ήταν επίσης εξαιρετικός, οι “μπροστινοί” ένιωθαν την ασφάλεια για να κάνουν τις συνεργασίες τους και τις ατομικές τους ενέργειες.

Ο Δημήτρης Κουρμπέλης ήταν από τους βασικούς λόγους του 61% κατοχής μπάλας που είχε η Ελλάδα και ήταν ο κατάλληλος εκπρόσωπος της φιλοσοφίας Γιοβάνοβιτς. Προσέξτε, είχε 97% ποσοστό επιτυχίας στην πάσα με 70 σωστές σε 72 προσπάθειες! Είχε τρεις πάσες που δημιούργησαν ευκαιριες (Key passes), είχε 5 στις 7 κερδισμένες μονομαχίες, 3 πετυχημένα τάκλιν και 3 καίριες παρεμβάσεις. Αφήστε τα αμέτρητα χιλιόμετρα που κατάπιε. Τί άλλο να κάνει; Σπαθιά να καταπιεί.

Ήταν εκείνος που βοηθούσε και με τις τοποθετήσεις του στην άμεση ανάκτηση της μπάλας αποτελώντας πάντα τον δεύτερο αμυντικό πίσω από την πρώτη πίεση που ασκούσαν ο Παυλίδης κι ο Κωστούλας. Ήταν εν ολίγοις ο παίκτης στο γήπεδο που έδινε την απαιτούμενη ισορροπία στην ομάδα για να παίξει αυτό το ελκυστικό ποδόσφαιρο.

Σίγουρα αυτή η απόδοση δεν μπορεί να έχει διάρκεια 90 και πλέον λεπτών. Παίζει κι ο αντίπαλος. Και υπήρξαν στιγμές που η συνολική ανασταλτική λειτουργία της ομάδας είχε κενά. Λογικό. Γι’ αυτό υπάρχουν οι αμυντικοί κι ο τερματοφύλακας, που στις στιγμές που έπρεπε οπωσδήποτε να παρέμβουν ήταν εκεί. Θυμηθείτε την απόκρουση του Τζολάκη στο τέλος, θυμηθείτε τον Ρέτσο να κόβει αντίπαλο πριν εκτελέσει και να πανηγυρίζει σα να σκόραρε. Και θυμηθείτε και τον Παυλίδη σε open play να βρίσκεται ανάμεσα από τους δύο στόπερ μας για να “κόψει” αντίπαλο. Ομάδικότητα και αυταπάρνηση. Στοιχεία υπερ-απαραίτητα και για τα επόμενα ματς.

Λόγω του βεβαρυμένου προγράμματος, θα χρειαστεί και διαχείριση ενέργειας από τους παίκτες και διαχείριση του υλικού από τον Γιοβάνοβιτς. Καλό είναι να μην τους περιμένουμε στη γωνία. Και την ψυχή τους δίνουν και ωραίο ποδόσφαιρο παίζουν.