Αργεντινή: Βυθίζεται στη φτώχεια ένας στους τρεις πολίτες

Η φτώχεια στην Αργεντινή κατέγραψε σημαντική αύξηση κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026, σηματοδοτώντας την αντιστροφή μιας πτωτικής τάσης που διήρκεσε περισσότερο από δύο χρόνια, φτάνοντας το 32,3% του πληθυσμού, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν την Πέμπτη (24/9).

Ο δείκτης που δημοσιεύθηκε από το Στατιστικό Ινστιτούτο (Indec) αυξήθηκε κατά 4 μονάδες σε έξι μήνες (από 28,2% στο τέλος του 2025) και στα μέσα του έτους η φτώχεια επηρέασε σχεδόν τρεις στους δέκα ανθρώπους στην τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Λατινικής Αμερικής.

Το όριο φτώχειας σε αυτή τη χώρα των 47 εκατομμυρίων κατοίκων διαμορφώθηκε τον Αύγουστο σε σχεδόν 520.000 πέσος (λίγο κάτω από 300 ευρώ) ανά ενήλικα, για ένα καλάθι βασικών αγαθών και υπηρεσιών.

Το ποσοστό των Αργεντινών που ζουν σε ακραία φτώχεια αυξήθηκε επίσης ελαφρώς κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους, φτάνοντας το 7,5% σε σύγκριση με 6,3% έξι μήνες νωρίτερα, σύμφωνα με το Indec.

Η έρευνα της Indec, χωρίς να παρουσιάζει συγκεκριμένα απόλυτα στοιχεία για τη φτώχεια, αντιπροσωπεύει μια ποσοστιαία παρέκταση, βασισμένη σε δείγμα 31 αστικών κέντρων.

Αναμενόταν αύξηση της φτώχειας, στο πλαίσιο συνεχόμενων μηνών αυξανόμενου πληθωρισμού στις αρχές του 2026, πριν από μια περαιτέρω επιβράδυνση (1,7% τον Αύγουστο, το χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 14 μηνών).

Η φτώχεια στην Αργεντινή έχει παρουσιάσει έντονες διακυμάνσεις από τότε που ο υπερφιλελεύθερος πρόεδρος Χαβιέ Μίλα ανέλαβε την εξουσία στα τέλη του 2023, εφαρμόζοντας μια πολιτική δραστικής δημοσιονομικής λιτότητας, μειώνοντας τον πληθωρισμό από 161% σε ετήσιους όρους σε περίπου 33% σε σχεδόν τρία χρόνια, με υψηλό κόστος για την οικονομική δραστηριότητα, την κατανάλωση και την απασχόληση.

Στις αρχές του 2024, η φτώχεια κατέγραψε μια ιστορική αύξηση, άνευ προηγουμένου εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια, φτάνοντας το 52,9% του πληθυσμού, υπό τη διπλή επίδραση του πληθωρισμού και μιας συγκλονιστικής υποτίμησης άνω του 50% στις πρώτες ημέρες της προεδρίας του Μίλα.

Στη συνέχεια, το ποσοστό φτώχειας μειώθηκε σταδιακά, καθώς ο ίδιος ο πληθωρισμός επιβραδύνθηκε, και η κυβέρνηση διατήρησε ένα συγκεκριμένο είδος άμεσης κοινωνικής βοήθειας, το οικογενειακό επίδομα για τους πιο ευάλωτους (AUH), σε επίπεδο πάνω από τον πληθωρισμό.

Ο Χαβιέ Μιλέι καυχιέται τακτικά ότι έχει βγάλει αρκετά εκατομμύρια ανθρώπους από τη φτώχεια, αλλά ως σημείο εκκίνησης παίρνει την κορύφωση του 52,9%, που δημιουργήθηκε εν μέρει από το σοκ της δικής του υποτίμησης.

Ο υπολογισμός του δείκτη αποτελεί τακτικά αντικείμενο μεθοδολογικής διαμάχης, με βάση τις δομές δαπανών πριν από 20 χρόνια, μια περίοδο κατά την οποία πολλές βασικές υπηρεσίες επιδοτούνταν και διάφορες τιμές ρυθμίζονταν, όπως τα φάρμακα ή η ασφάλιση υγείας.

«Αυτά τα πάγια έξοδα των νοικοκυριών αντιπροσώπευαν ένα μικρότερο ποσοστό των εξόδων. Γι’ αυτό μια οικογένεια σήμερα έχει την αίσθηση ότι, μόλις τελειώσει να πληρώνει αυτά τα πάγια έξοδα, της απομένουν λίγα χρήματα για να ζήσει», δήλωσε στο AFP ο Εντουάρντο Ντόντσα, στατιστικολόγος και ερευνητής στο Κοινωνικό Παρατηρητήριο του Καθολικού Πανεπιστημίου.

«Για αυτόν τον λόγο, τα όρια φτώχειας που υπολογίζονται με βάση το εισόδημα δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα», επισημαίνει.

Μετάφραση: Μικαέλα Λαμπρινίδου

Πηγή: AFP,

www.ertnews.gr